Integracja sensoryczna- co to jest?

Zmysły pozwalają nam na odbieranie bodźców zewnętrznych i dostarczają informacji o naszym otoczeniu i fizycznym stanie naszego ciała. Wiadomości pochodzą z receptorów, czyli narządów zmysłów, jak np. oczy dla wzroku, uszy dla słuchu czy cała powierzchnia skóry dla dotyku. Integracja sensoryczna jest procesem neurologicznym, który organizuje te wszystkie wrażenia płynące z ciała i ze środowiska w taki sposób, aby można je było użyć do celowego działania. Odpowiednie funkcje mózgu integrują informacje płynące ze zmysłów z wcześniejszymi doświadczeniami i odpowiadają na potrzeby środowiska zewnętrznego, inaczej: dostosowują reakcję organizmu do bodźca. Właściwa integracja sensoryczna jest podstawą prawidłowego rozwoju ruchowego, uczenia się i zachowania. W skrócie proces integracji sensorycznej można przedstawić za pomocą wzoru:

sytuacja —> bodziec —> odbiór bodźca —>organizacja impulsów zmysłowych —> interpretacja informacji sensorycznych —> prawidłowe zachowanie w danej sytuacji

Integracja sensoryczna jako metoda terapeutyczna dla dzieci została opracowana przez psychologa i terapeutkę zajęciową dr Jean Ayers z Uniwersytetu Południowo-Kalifornijskiego w Los Angeles. Zaciekawiona tym, jak procesy integracji sensorycznej oraz zaburzenia planowania ruchu wpływają na codzienne życie, poświęciła prawie 40 lat na opracowanie i udoskonalenie metody terapii SI, opracowała także testy do badania procesów integracji sensorycznej i specjalny sprzęt terapeutyczny. W swojej pracy naukowej korzystała z osiągnięć takich nauk jak neuropsychologia, neurologia, fizjologia rozwoju dziecka oraz psychologia. Dzięki jej pracy wiemy, że uzyskanie szczegółowych informacji o integracji sensorycznej powinno być pomocne rodzicom w zrozumieniu zachowania ich dziecka.